Szpic niemiecki
Szpic niemiecki to rodzina ras jednego typu, od maleńkiego pomeraniana po dużego szpica wilczego (keeshonda); wielkość tego psa nie jest podana. Wszystkie szpice to puszyste, czujne i oddane psy do towarzystwa, które uwielbiają uwagę i chętnie szczekają. Jeśli znasz odmianę, wybierz ją w katalogu, żeby zobaczyć dokładną wagę i wzrost.
Długość życia
12–16 lat
Aktywność
moderate
Linienie
wysoka
Skłonność do szczekania
wysoka
Nadaje się do mieszkania
Małe i średnie szpice dobrze czują się w mieszkaniu, większe potrzebują więcej miejsca. Głównym wyzwaniem jest szczekanie: bez wychowania szpic głośno reaguje na każdy dźwięk za drzwiami.
Pielęgnacja
Szczotkuj do podszerstka 2–3 razy w tygodniu, a w czasie linienia codziennie. Nie strzyż krótko — może to zaburzyć odrastanie sierści. Regularnie myj zęby. Szpic jest bystry i żywy: potrzebuje codziennych spacerów i zabawy oraz nauki, żeby nie szczekał na wszystko.
Zdrowie
Zwichnięcie rzepki, choroby zębów, alopecja X (łysienie bez świądu), postępujący zanik siatkówki; u mniejszych odmian zapadanie się tchawicy
Sierść
Podwójna okrywa: długi, prosty, odstający włos okrywowy na gęstym, puszystym podszerstku, z kryzą wokół szyi
Podróże
Małe szpice często latają w kabinie w transporterze, duże muszą lecieć w luku bagażowym; sprawdź w linii lotniczej według wagi psa z transporterem. Gęsta sierść sprawia, że źle znosi upał — zabierz wodę i nigdy nie zostawiaj psa w aucie.
Rozmiar szelek
Zależy od odmiany: od XXS–XS u pomeraniana do M–L u szpica wilczego. Dobieraj według obwodu klatki piersiowej; małe szpice powinny zawsze nosić szelki, bo obroża uciska tchawicę.
Smycz
Lekka smycz 1,5–2 m lub smycz automatyczna dla małych odmian; zwykła mocna smycz dla dużych. Zawsze na szelkach.
Hani Walk — tracker spacerów, cyfrowy paszport weterynaryjny i przypomnienia o szczepieniach, zawsze pod ręką w aplikacji.