Appenzeller sennenhund
Appenzeller sennenhund to najbardziej energiczny ze szwajcarskich psów pasterskich, pochodzący z kantonu Appenzell, gdzie pędził bydło i pilnował gospodarstw. Jest bystry, wytrzymały i oddany rodzinie, ale nieufny wobec obcych i skory do szczekania. Najlepiej czuje się z aktywnymi opiekunami, którzy dużo spacerują i trenują.
Waga
22–32 kg
Wysokość w kłębie
48–58 cm
Długość życia
12–15 lat
Rozmiar
średnia
Aktywność
wysoka
Linienie
moderate
Skłonność do szczekania
wysoka
Nadaje się do mieszkania
Słabo nadaje się do mieszkania: potrzebuje dużo ruchu i zajęcia, a jego głośne szczekanie przeszkadza sąsiadom. Idealny jest dom z ogrodem i aktywni opiekunowie.
Pielęgnacja
Szczotkuj raz w tygodniu, a w czasie sezonowego linienia kilka razy w tygodniu. Kąp w razie potrzeby. Potrzebuje co najmniej 1,5–2 godzin aktywnego ruchu dziennie i pracy umysłowej, np. posłuszeństwa, agility lub zabaw węchowych. Bez zajęcia nudzi się, hałasuje i niszczy.
Zdrowie
Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, postępujący zanik siatkówki, zaćma, rozszerzenie i skręt żołądka
Sierść
Podwójna okrywa: krótki, gęsty, lśniący włos okrywowy i gęsty podszerstek; trójbarwna
Podróże
W samochodzie używaj zabezpieczonej klatki lub samochodowych szelek. W długiej podróży co 2–3 godziny zatrzymuj się, żeby pies pobiegał i się napił. Upał znosi gorzej niż zimno — nigdy nie zostawiaj go w aucie i planuj aktywność na chłodniejsze godziny.
Rozmiar transportera
Za duży do kabiny (48–58 cm w kłębie, 22–32 kg). Do lotu potrzebna jest sztywna klatka zgodna z IATA w luku bagażowym, dopasowana do wielkości psa.
Rozmiar szelek
Zwykle rozmiar M–L, zależnie od producenta. Dobrze sprawdzają się szelki typu Y z regulacją na piersi i brzuchu.
Smycz
Mocna smycz 1,5–2 m do miasta; długa linka 5–10 m do treningu i spacerów w terenie. To silny i żywy pies, więc szelki są wygodniejsze niż obroża.
Przewóz w kabinie samolotu
zwykle nie
Hani Walk — tracker spacerów, cyfrowy paszport weterynaryjny i przypomnienia o szczepieniach, zawsze pod ręką w aplikacji.